22486789
Foča – Centar (pogled iz hotela “Zelengora”)

OSNOVNI PODACI O FOČI
1.1 Grad i opština Foča nalaze se jugoistočno od Sarajeva, u Republici Bosni i
Hercegovini, na granici sa Srbijom i Crnom Gorom. Prema popisu iz 1991. godine, od 40.513 stanovnika u Foči je bilo 51,6% Muslimana, 45,3% Srba i 3,1 % ostalih nacionalnosti. Političko i vojno preuzimanje opštine Foča počelo je prvim vojnim akcijama u gradu 7. aprila 1992. Regularne vojne jedinice vojske bosanskih Srba i dobrovoljačke jedinice iz Srbije i Crne Gore, uz pomoć artiljerije i teškog naoružanja,krenule su zauzimati dio po dio Foče. Okupacija Foče zavrsena je 16. ili 17. aprila 1992. Okolna sela su pod opsadom bila do sredine jula 1992.

1.2 Čim su srpske snage zauzele dijelove grada Foče, vojna policija, u pratnji lokalnih i ne-lokalnih vojnika, počela je hapsiti Muslimane i Hrvate. Do sredine jula 1992. sakupljali su i hapsili Muslimane, mještane okolnih sela u opštini. Srpske snage odvajale su muškarce od žena i nezakonito zatvarale hiljade Muslimana i Hrvata u razne objekte za duži iIi kraći pritvor iIi su ih držali u iskontruiranom kućnom pritvoru. Tokom pritvora mnogi civili su ubijeni, tučeni ili seksualno zlostavljani.
(napomena: u Foči je bio manji postotak Hrvata – otprilike 3% stanovništva Foče)

1.3 Za vrijeme preuzimanja i hapšenja ne-srpskog stanovništva, postojala je bliska saradnja između fočanske milicije (u daljnjem tekstu SUP) i srpskih snaga. Oružje i uniforme za srpske vojnike dijeljeni su iz zgrade SUP-a. Srpski vojnici su stalno ulazili i izlazili iz zgrade SUP-a i odatle su krenuli sa hapšenjima.

1.4 Kazneno-popravni dom u Foči (u daljnjem tekstu: KP Dom), jedan od najvećih zatvora u bivšoj Saveznoj Republici Jugoslaviji, bio je glavni pritvorski objekat za muškarce. Muslimanske žene, djeca i stariji pritvarani su po kućama, stanovima i motelima u Foči i okolnim selima iIi u centrima za duži iIi kraći pritvor kao što su Buk Bijela, gimnazija u Foči i sportska dvorana “Partizan”. Mnoge od zatočenih žena podvrgnute su ponižavajućim i degradirajućim životnim uvjetima, okrutnom batinjanju i seksualnom zlostavljanju, uključujući i silovanje.

16919906447_e2decde5a5_oFoča – pogled na bivšu Gimnaziju (mjesto zatočenja bošnjačkih civila)

1.5 Pored navedenih mjesta za pritvor, nekoliko žena držano je po kućama i
stanovima koji su korišteni kao javne kuće i koje su vodile grupe vojnika uglavnom pripadnika paravojske. Budući da nisu znali za postojanje takvih pritvora, MKCK i druge organizacije nisu ni intervenisale. Stoga, ti zatočenici nisu imali mogućnost niti da budu pušteni niti da budu razmijenjeni.

16501900114_164fc4a3cf_o

***
Opšti navodi
Opština Foča nalazi se u Bosni i Hercegovini (BiH), jugoistočno od Sarajeva, blizu granica sa Srbijom i Crnom Gorom. Prema popisu stanovništva u SFRJ(2) iz aprila 1991. godine, za Republiku Bosnu i Hercegovinu, Foča je imala 40.513 stanovnika, od toga 20.790 Muslimana,18.315 Srba, 94 Hrvata, 463 Jugoslavena i 851 ostalih.(3)
Krizni štab Srpske opštine Foča osnovan je 3. aprila 1992. godine.(4)
Sedmog aprila 1992.godine, uslijed pritisaka vodstva Srpske demokratske stranke (SDS), Stanica javne bezbjednosti (SJB) podijeljena je po nacionalnoj osnovi. U noći između 7. i 8. aprila, Srbi su  zauzeli radiostanicu, skladište regionalnog Doma zdravlja i magacin Teritorijalne odbrane (TO) u kojem je bilo uskladišteno oružje, nakon čega su, raspolažući ne samo teškim oružjem Jugoslavenske narodne armije (JNA) nego i naoružanjem TO-a, razmjestili tešku artiljeriju po uzvišenjima oko grada. Osmog aprila 1992. počeo je napad na Foču.
Srpske snage su činili domaći vojnici, kao i vojnici iz Crne Gore i Srbije, naročito Beli orlovi.
Pucanje i granatiranje je uglavnom bilo usmjereno na naselja sa većinskim muslimanskim stanovništvom. Srpskim snagama je trebalo približno sedam dana da zauzmu grad Foču i još približno deset dana da uspostave potpunu kontrolu nad cijelom opštinom. No, napad na civilno stanovništvo muslimanske nacionalnosti nastavio se, tako je oko 15. aprila 1992. u
centru grada uhapšeno više Muslimana.(5)
Tokom aprila i maja 1992. Muslimani u stambenim objektima zapravo su bili u kućnom pritvoru. Srpska vojska je postavila punktove na kojima se kontrolisao ulaz i izlaz iz grada.
Van grada, srpske snage su zauzimale i razarale muslimanska sela. Napadi su se nastavili do početka juna 1992.(6)
Izbrisani su svi tragovi muslimanskog prisustva i kulture, i u januaru
1994. srpske vlasti su svoju pobjedu krunisale mijenjanjem imena Foča u Srbinje.(7)
Civili muslimanske i hrvatske nacionalnosti, zarobljeni u gradu i okolini, kao i u susjednim opštinama Kalinovik i Gacko,(8) u teškim uslovima zatočeni su u 19 objekata,(9) pri čemu su srpske snage brojne javne objekte, privatne kuće i stanove pretvorili u logore i mjesta zatočenja. Muškarci su uglavnom zatvarani u Kaznenopopravnom domu u Foči, (10) dok su
žene, djeca i stariji zatvarani po kućama, stanovima, motelima, sportskim objektima, školama… na duži ili kraći period.(11)

barake buk bijela         1
Među objektima u koje su 1992. zatvarani civili, uglavnom Muslimani, bile su barake BukBijela,sportska dvorana Partizan, Srednjoškolski centar, bolnica, policijska stanica u Miljevini,kuća Nusreta Karamana na Miljevini, zatim na Brionima (pansion i restoran), u kući Slobodana Matovića, u kaznionici u Velečevu, Osnovnoj školi Brod na Drini, u vojnom skladištu u Čohodor Mahali, skladištu TO-a na Livadama, u jednoj muslimanskoj kući u
Trnovačama, na Presjeci kod Ustikoline, u stanu Asima Džanka u naselju Donje Polje, u kućama u selu Điđevo, kući u Ulici Osmana Đikića…(12)
Stanovi i kuće u koje su zatvarane žene korišteni su kao javne kuće kojima su upravljale grupe vojnika, uglavnom pripadnika paravojnih formacija.(13)

Žene su bile podvrgavane stalnim silovanjima i seksualnim zlostavljanjima.(14)
Buk-Bijela je bilo naselje na gradilištu hidroelektrane na rijeci Drini, na cesti Brod (kod Foče) – Tjentište, u čijem sklopu su bile barake za radnike i motel.(15) Nakon što su 3. jula 1992.srpske snage napale muslimanska sela Trošanj i Mješaje, smještene između Foče i Tjentišta,u kojima je živjelo oko 120 stanovnika,(16) veliki broj civila je zarobljen. Grupu od najmanje 60
civila, djece i nekoliko starijih vojnici su odveli pješice u Buk-Bijelu.(17) Odvojeni su muškarci od žena i odvedeni prema jednoj livadi. Dva muškarca su pretučena, a sedam ih je ubijeno.(18)
Nakon toga su barake Buk-Bijela pretvorene u privremeni zatočenički objekat, kojim je upravljao Gojko Janković.(19)
U tim barakama su držane žene, djeca i stariji muškarci, koji su zarobljeni u selima opštine Foča u julu 1992. Žene i djeca iz dva sela, Mješaja i Trošanj, nakon što su nekoliko sati bili zatočeni u Buk-Bijeloj, odvezeni su autobusom u Srednjoškolski centar u naselju Aladža u Foči.(20)
Barake Buk-Bijela korištene su i kao mjesto zatočenja za žene koje su bile zatočene u sportskoj dvorani Partizan, nakon što je ovo mjesto zatvoreno. Zatočenice iz Partizana su jedne noći prvo odvedene na stadion u Foči, gdje su ih vojnici grupno silovali, a nakon toga u Buk-Bijelu, gdje su ih ponovo grupno silovali srpski vojnici.(21)
Uprava Buk-Bijela je pretvorena u vojni štab i kasarnu za srpske snage i paravojne jedinice nakon preuzimanja kontrole nad Fočom i okolnim selima u aprilu 1992.

U naselju i motelu BukBijela bilo je smješteno oko 200-300 vojnika.
Ovim zatočeničkim objektom je upravljao Gojko Janković. Vojnici pod njegovom komandom,među kojima su bili Janko Janjić, Dragan Zelenović i Zoran Vuković, doveli su uhapšene muslimanske civile u Buk-Bijelu.
(22) Među vojnicima je bio i Radomir Kovač.(23) Janković je bio
zamjenik komandira Vojne policije i jedan od glavnih vođa paravojnih jedinica u Foči.(24)
Janko Janjić, zvani Tuta, bio je jedan od pripadnika jedinice Gojka Jankovića. Dragan Zelenović je bio pripadnik jedinice Dragan Nikolić.(25)

Zoran Vuković je bio jedan od zamjenika komandanta Vojne policije VRS-a i pripadnik paravojnih snaga u Foči.(26)

Žene su iz Buk-Bijele autobusima odvezene u Foču. Zaustavili su se ispred SUP-a. Neki od vojnika koji su bili u autobusima izašli su i ušli u policijsku stanicu, a neki su ispred autobusa razgovarali sa šefom policije u Foči, Draganom Gagovićem.(27)

Uslovi
Naselje Buk-Bijela se sastojalo od montažnih baraka koje su se nalazile na obali rijeke Drine.
Žene i muškarci su odvođeni u neku od baraka, u sobe u kojima su ispitivani i premlaćivani, a žene su pored toga bile i silovane. (28)
Civili su bili postrojeni duž rijeke Drine. Vojnici su im prilazili i odvodili ih. Žene su odvajali od djece i odvodili ih na ispitivanje, prijeteći im ubistvom i silovanjem ako budu lagale.(29)
Dvadesetčetverogodišnju zatočenicu silovalo je najmanje deset vojnika, nakon čega se onesvijestila. Djevojčicu od 15 godina silovala su tri vojnika.
(30)

Seksualno zlostavljanje

Zatočenice su u Buk-Bijeloj bile izložene premlaćivanju, zlostavljanju i višestrukom silovanju.(31) Svrha silovanja i mučenja bila je “dobijanje informacija ili priznanja”. Među silovanim zatočenicama su FWS-50, FWS-48, FWS-75 i FWS-87.(32)
FWS-50 je imala 16 godina u vrijeme ovih događaja. Prije rata je živjela u selu Mješaji.Početkom maja 1992. sa porodicom se počela sakrivati u šumi jer su se bojali da bi mogli biti spaljeni u svome domu, što se već počelo događati u susjednim selima. Kada su rano ujutro 3. jula 1992. napadnuti Mješaji, ova djevojka je bila u skloništu u šumi. Zarobljena je 5. jula
zajedno s grupom ljudi, među kojima su bili njena majka, dvojica braće i sestra. Odvedena je u Buk-Bijelu. Silovao ju je Zoran Vuković. Iz Buk-Bijele je odvedena u Srednjoškolski centar Foča, a otprilike 11 dana kasnije u sportsku dvoranu Partizan.(33)
FWS-75(34) je 3. jula, zajedno sa drugim ženama, dovedena u Buk-Bijelu. Pred motelom je Beban Vasiljević postrojio žene, djecu i starije, držeći u ruci mitraljez. Nakon pet minuta došli su drugi vojnici i izdvojili neke ljude.(35) FWS-75 je odvedena u jednu od montažnih baraka sa bijelim krovom, gdje je zatekla Gojka Jankovića. Pored njega tamo su bili Dragan Zelenović i
Janko Janjić. Od svjedokinje su tražili da govori istinu, a ako to ne učini, zaprijetili su joj da će biti silovana. Pitali su je ko ima oružje i ko je naoružavao ljude u Trošnju. Onda su je pitali za  imena ljudi koji su živjeli u selu. Nakon toga su je izveli iz sobe.(36) Na izlasku je naišla na svog
amidžu čije je lice bilo krvavo, a koga je pratio Zoran Vuković. Odveli su je otprilike pet metara dalje, u drugu sobu, gdje ju je čekao vojnik koji je imao oko 40-50 godina. Gurnuo je na krevet i natjerao da se skine, a nakon toga ju je silovao. Poslije toga, u hodniku ju je silovalo mnogo vojnika, najmanje deset, koji su se redali jedan za drugim.(37) Silovanje je bilo toliko nasilno da je izgubila svijest. Dok je bila pri svijesti, čula je krike svoga strica i pucnjavu.
Nakon toga sve se umirilo i više nije čula amidžu.(38)
FWS-75 je saznala ime Zorana Vukovića tek kasnije, kada je došao u stan Radomira Kovača,gdje je također bila zatočena. Tada je Radomir Kovač naredio FWS-75 da ode u kuhinju s Vukovićem. Tamo su Vuković i FWS-75 razgovarali i tokom razgovora on joj je priznao da je u Buk-Bijeloj ubio njenog strica kad je ovaj navodno pokušao pobjeći. Tom prilikom ju je on
oralno silovao.(39)
Nakon višestrukog silovanja u Buk-Bijeloj, FWS-75 su dvojica vojnika odvela u autobus jer nije bila u stanju da ustane. U autobusu je vidjela da su svi tamo, osim jedne djevojke čija je majka stajala pred autobusom, plakala i tražila da joj vrate dijete.(40)
U aprilu 1992. godine, FWS-87 je imala približno 15 i po godina. Zarobljena je 3. jula 1992.godine, kad su srpske snage napale njeno selo Trošanj. Odvedena je u Buk-Bijelu. Dragan Zelenović i tri vojnika su je ispitivali u jednoj prostoriji. Tokom ispitivanja su je optužili da ne govori istinu i zatim je silovali. Tokom silovanja jedan od vojnika prijetio joj je prislonivši joj pištolj na glavu.(41)
Prije rata je FWS-48, koja je 1992. imala oko 35 godina, živjela u selu Trošanj. Zarobljena je 3. jula 1992. u šumi s grupom civila koji su bili opkoljeni. Nakon toga su mnogi od njih pretučeni. Iz šume su odvedeni na livadu, gdje su muškarci i žene razdvojeni. Vidjela je mnogo srpskih vojnika, među kojima je bio i Zoran Vuković. Odatle su ih odveli u Buk-Bijelu, gdje je silovana.(42)
D.B, sestra FWS-87, u vrijeme izbijanja rata imala je oko 19 godina. Kad je njihovo selo Trošanj napadnuto, ona je spavala u šumi. Nakon što je zarobljena, odvedena je u Buk-Bijelu.
Odatle je prevezena u Srednjoškolski centar Foča zajedno sa svojom majkom i sestrom.
Nakon toga je odvedena u sportsku dvoranu Partizan. Bila je višestruko silovana.(43)
FWS-95 je imala otprilike 27 godina kada je zarobljena u šumi u blizini njenog sela Mješaja i odvedena u Buk-Bijelu gdje je ispitivana 5. jula 1992. Nakon jedne noći prebačena je u Srednjoškolski centar Foča,(44) a u Partizan je odvedena nakon otprilike 15 do 20 dana provedenih u Srednjoškolskom centru. FWS-95 je o silovanju pred sudom izjavila: “To nije bio seks radi zadovoljstva nego iz bijesa. Oni su se na nama iskaljivali.”(45)

Ubistva
Gojko Janković je komandovao grupom vojnika koja je 3. jula 1992. izvršila napad na sela Trošanj i Mješaje i na civilno muslimansko stanovništvo koje se krilo u šumi na brdu Kremenik. Prilikom ovog napada ranjeno je nekoliko civila, a ubijeni su Fadila Odobašić,Selima Pekaz i Izet Čolo. Tada je zarobljeno oko 30 žena, djece i sedam muškaraca: Husein Barlov, Zijad Barlov, Meho Barlov, Armin Pekaz, Mujo Pekaz, Adem Čolo i Sifet Čolo. Ovi
zarobljenici su ispitivani i pretučeni. Nakon toga su izvedeni na čistinu gdje ih je čekao Gojko Janković. Premlaćivanje je nastavljeno. Žene su odvedene u Buk-Bijelu. Gojko Janković je sa još nekoliko svojih vojnika ostao sa sedmericom zarobljenika koji su nakon toga ubijeni.(46)
Nekoliko vojnika, koji su bili pod komandom Gojka Jankovića, doveli su 3. jula 1992.zarobljenog starijeg muškarca, Redžu Pekaza iz sela Trošanj, ispred barake u Buk-Bijeloj, gdje su ga tukli, a ostali zatočenici su mogli čuti njegove jauke. Nakon toga su ga odveli blizu obale rijeke Drine i ubili ga hicima iz vatrenog oružja.(47)

Posjete Međunarodnog komiteta Crvenog krsta

Predstavnici Međunarodnog komiteta Crvenog krsta i druge organizacije nisu posjetili BukBijelu.(48)

images
Foča – Livade – magacin TO (bivša kasarna JNA) – koncentracioni logor za bošnjačke civile

Premještanja, deportacije i razmjene

Žene i djeca iz sela Mješaja i Trošanj, nakon što su nekoliko sati bili zatočeni u Buk-Bijeloj,odvezeni su autobusom u Srednjoškolski centar u Aladži. Tu su ostali tokom sljedeće dvije sedmice. Oko 13. jula 1992. žene i djeca su iz Srednjoškolskog centra odvedeni u sportsku dvoranu Partizan.
Oko 13. avgusta 1992. grupa žena i djece odvedena je u Crnu Goru, a dvorana Partizan je postala mjesto zatočenja drugih muslimanskih žena i djece iz mjesta kao što su Tjentište,Paunci, Jeleč i Miljevina.
Preostale žene i djevojčice su odvedene iz sportske dvorane Partizan oko 3. septembra 1992.godine na razmjenu u Goražde.(49)

Procesuiranje odgovornih za ratne zločine

Žalbeno vijeće MKSJ-a je 12. juna 2002. donijelo pravosnažnu presudu kojom je Dragoljub Kunarac zvani Žaga, komandant fočanske Taktičke grupe Vojske Republike Srpske (VRS),osuđen za zločin protiv čovječnosti (porobljavanje i silovanje) i kršenje zakona i običajaratovanja (mučenje i silovanje) na kaznu zatvora u trajanju od 28 godina; Radomir Kovač
zvani Klanfa, zamjenik komandanta Vojne policije VRS-a i vođa paravojnih snaga u Foči, za zločin protiv čovječnosti (porobljavanje i silovanje) i kršenje zakona i običaja ratovanja (silovanje i povrede ličnog dostojanstva) na kaznu zatvora u trajanju od 20 godina i Zoran Vuković, jedan od zamjenika komandanta Vojne policije VRS-a i pripadnik paravojnih snaga u
gradu Foči, za zločin protiv čovječnosti (mučenje i silovanje) i za kršenje zakona i običaja ratovanja (silovanje i povrede ličnog dostojanstva) na kaznu zatvora u trajanju od 12 godina.(50)
Žalbeno vijeće MKSJ-a donijelo je 31. oktobra 2007. pravosnažnu presudu kojom je Dragan Zelenović, zvani Zelja, bivši vojnik Vojske Republike Srpske i vojni policajac u Foči, (51) osuđen za zločin protiv čovječnosti (silovanje i mučenje) i kršenje zakona i običaja ratovanja (silovanje i mučenje) na kaznu zatvora u trajanju od 15 godina.(52)
Apelaciono vijeće Suda BiH donijelo je 19. novembra 2007. pravosnažnu presudu kojom je Gojko Janković, zamjenik komandira Vojne policije i jedan od glavnih vođa paravojnih jedinica u Foči,(53) osuđen za krivično djelo zločin protiv čovječnosti na kaznu zatvora od 34 godine.(54)
Presudom Apelacionog vijeća Suda BiH 17. aprila 2007. Radovan Stanković, pripadnik Miljevinskog bataljona fočanske Taktičke grupe Vojske Republike Srpske,(55) pravosnažno je osuđen za zločin protiv čovječnosti na zatvorsku kaznu od 20 godina.(56)
Postupak protiv Janka Janjića i Dragana Gagovića je prekinut.(57) Optuženi su preminuli prije nego što su mogli biti prebačeni u MKSJ. Janko Janjić je poginuo 2000. godine u BiH prilikom pokušaja hapšenja.(58) Dragan Gagović je poginuo 1999. prilikom pokušaja hapšenja od strane
međunarodnih snaga.(59)
(20.11.2014.)

17124335925_bb43060686_o
koncentracioni logori u Foči

__________
pojmovnik/izvori:

1. Foto: Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ), Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim
zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10.2004.
2. Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija.
3. Državni zavod za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Popis stanovništva, domaćinstava, stanova i
poljoprivrednih gazdinstava 1991. godina, Nacionalni sastav stanovništva – Rezultati za Republiku po opštinama
i naseljenim mjestima 1991. godine, Sarajevo, decembar 1993. godine, Statistički bilten broj 234.
4. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik (IT-00-39-T), Presuda, str. 41; Odluka o osnivanju Kriznog štaba Srpske
opštine Foča, 03.04.1992.

5. Ibid, str. 227. i 228.
6. Ibid, str. 229.
7. Ibid, str. 237.
8. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda, str. 15.
9. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik (IT-00-39-T), Presuda, str. 237.
10. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda, str. 190.
11. Ibid, str. 290.
12. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik, (IT-00-39-T), Presuda, str. 236.
13. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda, str. 291.
14. Ibid, str. 190.
15. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10.
2004, Transkript konferencije, str. 6.
16. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik (IT-00-39), str. 231; Sud BiH, Predmet Gojko Janković (broj: X-KR-05/161),
str. 2: Svjedoci: Fadila Odobašić, Selima Pekaz i Izet Čolo.
17. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), str. 292.
18. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik (IT-00-39), str. 232; Sud BiH, Predmet Gojko Janković (broj: X-KR-05/161),
str. 2: Svjedoci: Husein Barlov, Zijad Barlov, Meho Barlov, Armin Pekaz, Mujo Pekaz, Adem Čolo i Sifet Čolo.
19. Ibid, str. 232.
20. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), str. 292.
21. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča,
09.10.2004, Transkript konferencije, str. 6.
22. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), str. 292.
23. MKSJ, Predmet Momčilo Krajišnik (IT-00-39), str. 231.
24. MKSJ, Predmet Janković i Stanković (IT-96-23/2), Podaci o predmetu, str. 1.
25. Ibid, str. 1 i 7.
26. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Podaci o predmetu, str. 2.

27. Ibid, str. 19 i 20.
28. Ibid, str. 278 i 279.
29. Ibid, str. 292.
30. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10.
2004, Transkript konferencije, str. 6.
31. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), str. 278 i 279.
32. Ibid, str. 17.
33. Ibid, str. 81.
34. MKSJ, Predmet Zelenović (IT-96-23/2-S), Presuda, str. 8 i 9; MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ
lokalnim zajednicama u BiH, 09.10.2004, Transkript konferencije, str. 42.
35. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča,
09.10.2004, Transkript konferencije, str. 42.
36. Ibid, str. 42.
37. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda, str. 62; MKSJ, Outreach program: Približavanje
MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10.2004, Transkript konferencije, str. 42 i 43.
38. MKSJ, Predmet Zelenović (IT-96-23/2-S), Presuda, str. 2; MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ
lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10. 2004, Transkript konferencije, str. 43.
39. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda, str. 62.
40. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča,
09.10.2004, Transkript konferencije, str. 43.
41. MKSJ, Predmet Zelenović (IT-96-23/2-S), Presuda, str. 9 i 27.
42. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Presuda str. 101.
43. Ibid, str. 75 i 78.

44. Ibid, str. 98.
45. Ibid, str. 99.
46. Sud BiH, Predmet Gojko Janković (X-KR-05/161), Presuda, str. 2.
47. Ibid, str. 71.
48. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), str. 279.
49. MKSJ, Outreach program: Približavanje MKSJ-a lokalnim zajednicama u BiH, Serija konferencija, Foča, 09.10.
2004, Transkript konferencije, str. 6, 7 i 8.
50. MKSJ, Predmet Kunarac i drugi (IT-96-23 i 23/1), Podaci o predmetu, str. 1 i 2; Presuda, str. 130-133.
51. MKSJ, Predmet Zelenović (IT-96-23/2), Podaci o predmetu, str. 1.
52. Ibid, Presuda, str. 13.
53. MKSJ, Predmet Stanković i Janković (IT-96-23/2), Podaci o predmetu, str. 1.
54. Sud BiH, Predmet Gojko Janković (X-KR-05/161), Presuda, str. 16.
55. MKSJ, Predmet Stanković i Janković (IT-96-23/2), Podaci o predmetu, str. 1.
56. Sud BiH, Predmet Radovan Stanković (X-KR-05/70), Presuda, str. 19.
57. MKSJ, Predmet Zelenović, (IT-96-23/2), Presuda, str. 1: Optužnica, 18.06.1996. Druga sedmorica optuženih
bili su Dragan Gagović, Gojko Janković, Janko Janjić, Radomir Kovač, Zoran Vuković, Dragoljub Kunarac i
Radovan Stanković. Opužnica je izmijenjena i dopunjena 19.08.1998, tako da su u njoj konsolidovane optužbe
protiv Dragoljuba Kunarca, a izostavljene reference na sedmoricu drugih optuženih. Dana 30.07.1999. tužilac je
povukao Optužnicu protiv Dragana Gagovića, koji je u međuvremenu umro; Redigovana verzija izmijenjene
optužnice od 05.10.1999. u kojoj je Janko Janjić izostavljen jer je u međuvremenu umro.
58. BIRN BiH, Justice Report, Svjedokinja tvrdi da je Janković držao žene kao taoce, 18.07.2006.
http://www.justice-report.com/en/articles/svjedokinja-tvrdi-da-je-jankovi%C4%87-dr%C5%BEao-%C5%BEenekao-taoce
59. Ibid, Apology to Women Raped in Foča, http://www.justice-report.com/en/articles/news-apology-to-women-raped-in-foca.

LOGOR-zločinci-303
fočanski kreatori genocida
LOGOR-zločinci-302
fočanski kreatori genocida (2)

**********

priredio:Kenan Sarač

Advertisements

2 komentara na “FOČA 1992:GRAD KONCENTRACIONIH LOGORA (DOKUMENTI/SVJEDOČENJA)

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava / Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava / Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava / Promijeni )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Odjava / Promijeni )

Povezivanje na %s